Oratio 11
Libanius
Libanius. Libanii Opera, Volume 1, Fasc 2: Orationes VI-XI. Foerster, Richard, editor. Leipzig: Teubner, 1903.
οὕτω δὲ ὁ χῶρος ἀμύνει σώμασιν, ὥστ’ ἢν μικρὸν ἐνδιατρίψας ἀπέλθῃς, εὐχροώτερος ἄπει. ἐρωτηθεὶς δέ, ὅτῳ μάλιστα ἐγανώθης, ἀπορήσαις ἄν. οὕτω πάντα ἐφάμιλλα. πάθος δὲ οὐδὲν οὕτως ἰσχυρὸν οὐδὲ ἄμαχον οὐδὲ ἔμμονον, ὅπερ οὐκ ἂν ἐξελάσειεν ἡ Δάφνη, ἀλλ’ ἅμα τε προσῆλθες τῷ τόπῳ καὶ τὸ λυποῦν ἀπελήλυθε. [*](R 352) θεοὶ δὲ εἴπερ ὄντως οὐρανὸν ἀφέντες εἰς | γῆν ἔρχον- [*](8 Od. η 114 sq.) [*](9 Τὸν Δία αἶγά φασι θρέψαι Ἀμάλθειαν λεγομένην, ταύτης δὲ τὸ δεξιὸν κέρας βρύειν τὴν παγκαρπίαν ἤτοι πᾶν αἰσθητὸν ἀγαθὸν ἄφθονον ἔχειν· ἀπὸ τούτου πάντα τὸν εὐδαιμόνως γοντα τὸ τῆς Ἀμαλθείας ἔχειν κέρας φασίν Β2) [*](2 αὐγὴ scripsi ex UIMBCaP sed in hoc m2 in rasura 6 fere litterarum ἀλλαγὴ reliqui libri edd ἀλλαχῆ Plan, ut coni περι Mor | διαστρέφουσα Α περιστρέφοντα Plan et Re Anim qui coniecit ἄλλα ἀλλαχῆ περιστρέφοντα 3 ἀπόλλω ΑCP sed in hoc νος supra ω m3 | Δῖός ἱερὸν om Β 5 σκιαραὶ Μο 6 ορο in χοροὶ in ras I2 7 ἡδίων ὀσμὴ suprascripta ἰοὺς et αὶ erasa Ι 9 λουτρὸν — 10 παρῶπται citat Plan fol. 99v 10 λοῦσαι Plan 11 εἰ Μ 12 ἀπέλθοις Μ | εὐχρωότερος Ι 16 προσῆλθε ΙΒΜCa προσέλθοις Re 17 ἀφιέντες ΙΜο)
τοιαῦτα δὲ ὄντα ἃ διεξῆλθον οὐ τοσαῦτά ἐστιν, ὥστε τὴν ὑπερ- βολὴν τοῦ κάλλους ἐν τῇ βραχύτητι τῶν μετειληφότων τοῦ κάλλους ἀπολλύναι τὸ θαῦμα, οἶον οὐ πέντε μὲν οἰκίαι, κῆποι δὲ ἑπτά, κυπάριττοι δέ τριακόσιαι, λουτρὰ δὲ τρία, ἀλλὰ καλὰ μέν, ὡς οὐδὲν ἄλλοθι, πλείω δὲ ἢ καλλίω τὰ πάντα.
οὕτω γὰρ εἰς πλῆθος ἕκαστα τούτων κέκτηται, ὥστε αἰδοῖ τῆς πόλεως ἐν προαστείου τάξει μεμένηκεν, ἀμφισβητεῖν δὲ βουλομένη πόλεσιν ἐκ πολλῶν ἔχει τὸ νικᾶν, ἣ καὶ Ῥωμαίων ὅσους θεατὰς ἔλαβε, νενίκηκε πείσασα μηκέτι τὴν Ἰταλίαν ὑμνεῖν ὡς ἀήττητον τὰ τοιαῦτα.
κεφάλαιον δὲ τῶν Δάφνης καλῶν, οἶμαι δὲ καὶ τῆς γῆς ἁπάσης αἱ Δάφνης πηγαί. ὡς οὐδαμοῦ ἡ γῆ τοιαύτην ἔτεκε ναμάτων φύσιν οὔτε ἰδεῖν οὔτε χρήσασθαι. Νυμφῶν τινων ταῦτα βασίλεια, καὶ τῆς ἐκείνων δωρεᾶς τὸ καθαρώτα- τον καὶ εἰλικρινέστατον.
καὶ δὴ καὶ φαίη τις ἂν οὐχ ἦττον χαίρειν τῷ τόπῳ τὰς θεὰς ἢ τῇ μὲν Πίσῃ τὸν Δία, τῷ δὲ Ἰσθμῷ τὸν Ποσειδῶ, Δελφοῖς [*](2 ἐν om Re, quod inser Sintenis | διατρίψοντες MBCa 4 ἐν — 5 κάλλους in marg A et C f om Mor 5 ἑ in πέντε in ras Ι πἐντ’ U 9 κέκτηνται Μο 11 ὅσους — 13 τοιαῦτα citat Plan fol. 99v 12 ᾕρηκε Cobet Mnem. Χ 197; Ν. S. V 110 praetulerim κεκήληκε | τὴν Ἰταλίαν] τηνο Plan Ἰταλίαν scripsi cum Cobeto (Mnem. X 198; Ν. S. II 404; V 110 = Coll. 106) et Nabero (Mnem. Ν. S. XVI 117) coll. Ι 559, 17 R Ἰταλίαν τὴν καλὴν Γαλιλαίαν libri (sed οἶμαι γαλατίαν Μ2 in marg Κουτιλίαν Re Anim Γαλατίαν Gasda coll. I 412, 5 R τὴν Γαλατῶν εὐδαιμονίαν 13 περὶ πηγῶν titulus in marg CAB 17 ων in ἐκείνων ex ου corr Β2 18 νεστα in εἱλικρινέστα- τον in ras I2 εἰλικρινέστατον Mo Re | καὶ tertium om MBCa 19 ἥττω U)
τίς γὰρ ἐπι- στὰς καὶ θεασάμενος ἔκ τε τῶν πρώτων στομάτων τὸ ὕδωρ ἐκρέον καὶ καθ’ ἑκάτερον τοῖχον τοῦ νεὼ φερό- μένον οὐκ ἂν ἀγασθείη μὲν τὸ πλῆθος, ἐκπλαγείη δὲ τὸ κάλλος, τιμήσειε δὲ ὡς θεῖον, ἅψαιτο δὲ ἡδέως, λούσαιτο δὲ ἥδιον, πίοι δὲ ὡς ἥδιστα; τὸ γὰρ αὐτὸ ψυχρόν τε καὶ διαυγὲς καὶ ποτιμώτατον καὶ χάρισιν ἐγκεχρισμένον καὶ προσηνὲς ὁμιλῆσαι σώμασιν.
οὐ μὴν ἐν τῇ μητρὶ μόνῃ τὸ ὕδωρ ἔμεινεν, οὐδὲ Δάφνη μὲν ἐγέννησε, Δάφνη δὲ ἀπέλαυσε στήσασα περὶ αὑτὴν τὸ δῶρον, ἀλλ’ ἡ μὲν ἔφηνε, μετέσχε δὲ μετὰ τῆς φηνάσης ἡ πόλις οἴκοθεν οἴκαδε τῶν ναμάτων δρα- μόντων, καὶ οὐκ ἐκ τῆς ὑπερορίας, ὃ πολλοῦ μὲν πόνου, πολλοῦ δὲ κινδύνου τῆς ἐπικουρίας ἐκ τῆς ἄλλων φιλανθρωπίας αἰωρουμένης, μηχανησάμενοι δὲ ὁδὸν [*](7 Eur. Andr. 285. Hel. 676 21 Plat. Menex. p. 248 Α) [*](1 post ω in ἀπόλλω rasura 2 litterarum in Ι 2 δεῖ δὴ UIMCa | ὕδασι scripsi e Μο auctore Re ὕδατι reliqui libri edd 5 πείθομαι — 8 θεασάμενος citat Plan fol. 99v 5 δὴ U | ἐκεῖνο Ca 7 κρίσιν inser I2 12 αὐτὸν Μο sed ν era- sum 13 διειδὲς Μο sed in marg γρ διαυγὲς | ώτατον in ποτιμώτατον in rasura 2 fere litterarum Ι2 14 εχ in ἐγκε- χρισμένου in ras Ρ2 ἐγκεχαρισμένον UM | προσ in προσηνὲς in ras P2 | οὐ — 16 ἀπέλαυσεν citat plan fol. 99v 16 λανσε U | αὑτὴν ex αὐτὴν corr Ρ2Β2 αὐτὴν Α αὐτὴν MCa ἀυτὴν U)
καὶ νῦν ᾧ μάλιστα νικωμεν, τοῦτό ἐστιν, ὅτι κατάρρυτος ἡμῖν ἡ πόλις. καὶ πρὸς μὲν τἄλλα | κἂν ἀναισχυν- [*](R 354) τήσαι τις, ἐν δὲ ὑδάτων μνήμῃ πάντες εἴκουσι. τα μὲν καλὰ πλήθει νικῶμεν, τὰ δὲ πολλὰ κάλλει, μᾶλλον δὲ τὰ μὲν ἄφθονα τῷ πλήθει, τὰ δὲ χαρίεντα τῷ κάλλει. λουτρῶν μὲν τῶν δημοσίων ἕκαστον ποταμοῦ μέτρον ἐκχεῖ, τῶν δὲ ἰδίων τὰ μὲν ὅσονπερ ἐκεῖναι τὰ δὲ οὐ πολλῷ τῳ λειπόμενον.
ὅτῳ δὲ δύναμις λουτρὸν ἐπὶ τοῖς προτέροις ἐγείρειν, ἕνεκά γε ναμάτων θαρρούντως ἐγείρει καὶ οὐ δέδοικε, μὴ τὸ μὲν εἰς ἄκρον ὥρας ἀσκηθῇ , Νυμφῶν δὲ ἐνδείᾳ πολυδίψιον ὀνομασθῇ, ἀλλὰ τοσοῦτον ἀπέχει τοῦ σπάνει τῶν των ἀποστῆναι τῆς ὁρμῆς, ὥστε καὶ ὅτῳ μὴ πολλή τις ὁρμή, παρ’ αὐτῶν τῶν ὑδάτων ἐντρέπεται. τοιγαροῦν [*](16 ΙI. δ 171) [*](1 ἠγάγομεν inter ὑπωρείας et πῆ inser Ι2 | η in πῆ in ras Ρ2 πῆι C ποῖ U | γ in ἔγκοιλον in ras Ι2 2 πῆι C ποῖ UMCa 3 τὸν πόρον inser I2 4 κινοῦσι U νέμομεν δὲ in ras I3 6 ὃ IBMCa | τοῦτ’ ἔστιν Ι 7 ἡ πόλις om Ca | τἆλλα CA τ’ ἄλλα sed τ ante ἄ eras Β | in ἀναισχυν- τήσαι acutus in ras I2, υν in ras Ρ2 ἀναισχυντῆσαί Μο ἀναισχυντῆσαι τίς Β 9 μὲν γὰρ καλὰ BMCa μὲν οὖν καλὰ Re Anim 11 μὲν γὰρ τῶν Re Anim 12 ἐγχεῖ Μου | δ’ Re | ον in ὅσονπερ in ras Ι2 ὅσα UB 13 τῳ scripsi ex APBMMo auctore Re Anim τῷ CUI edd τὰ Ca πολλοστῷ Iacobs | λει- πόμενα UIBMMoCa 14 ἐπὶ in ras I2 ἐν U 16 δ’ Re 18 ὁρμῆς Ρ 19 spri. asper in ὁρμή in ras Ρ2)
ἔξεστι δὲ τὸν μὲν τῶν πηγῶν πλοῦτον τῷ πλήθει τῶν οἰκιῶν σκοπεῖν· ὅσαι γὰρ οἰκίαι, τοσαῦται κρῆναι, μᾶλλον δὲ καθ’ ἑκάστην πολλαί, καὶ τῶν γε ἐργαστηρίων τὰ πολλὰ τούτῳ φαιδρύνεται.