Oratio 11

ταῦτα δέ σοι διεξιόντι συνεχεῖς μὲν αἱ τῶν ἰδιωτῶν οἰκήσεις, πανταχοῦ δὲ τοῖς ἰδίοις ἐγκέκριται τὰ δημόσια, τοῦτο μὲν ἱερά, τοῦτο δὲ λουτρά, τοσοῦτον ἀλλήλων ἀπέχοντα, ὥσθ’ ἑκάστῃ μοίρᾳ τῆς πόλεως ἐγγὺς εἶναι χρῆσθαι, πᾶσι δὲ ἐπὶ ταῖς στοαῖς αἰ πρῶται θύραι.

τί δή μοι τοῦτο βούλεται; καὶ τό γε μηκῦναι τὸν περὶ τῶν στοῶν ὅλως λόγον εἰς τί ποτε αὖ φέρει; δοκεῖ μοι τῶν [*](R 343) ἐν ταῖς | πόλεσι καὶ χαριέστατον εἶναι, προσθείην δ’ ἂν ὅτι καὶ χρησιμώτατον, αἱ σύνοδοι καὶ τὸ ἀνα- μιχθῆναι. καὶ νὴ Δία γε καθαρῶς πόλις, οὗ τοῦτο ἔνεστι πολύ.

καὶ γὰρ εἰπεῖν τι καλὸν καὶ ἀκοῦσαι βέλτιον καὶ συμβουλεῦσαι ἥδιστον καὶ ταῖς τῶν φίλων τύχαις τὸ εἰκὸς εἰσενεγκεῖν ἐπὶ μὲν τοῖς συνηδόμενον, [*](12 Her. Ι 120, 2) [*](4 σταθμὸς κατὰ Ἡρόδοτον καὶ Ξενοφῶντα μίλια κδ΄ Β2) [*](1 κατὰ ταὐτό coni Re | μίαν delendum? ? 2 τῇ μιᾷ συν- θεὶς ταύτῃ coni Re | προ οι cum lacuna 3 litt U προ per rasuram e πρότερον Β προσθεὶς εἰς Ι sed supra προ rasura et σθεὶσ εἰς in rasura 5 litt m2 τὸ πρότερον coni Re pro- babiliter 3 οι in μένοι in ras I2 4 θεώρει U sed ρει m2 θεωροίη Ι sed acutus supra ω erasus, ροι m2 in ras et supra η ras, et in marg Mo | οι in εὕροι in ras I2 | τις om in rasura 3 litt UI 8 ἀλλήλων inser I2 9 ὥστ’ Β | μοίρα Ca | μοῖρα Μο 11 μηκύναι CAUIB 12 φέροι supra φέρει Β2 ἀναφέρει Iacobs in marg exempl., at cf. Her. l. l. 13 καὶ] τὸ MBMoCa num delendum? | χαριέστ cum rasura 5 litterarum U 18 ἐπὶ — 511, 1 συναχθόμενον citat Plan fol. 99)

οἷς μὲν οὖν οὔκ εἰσιν ἐκταδὸν οὕτω στοαὶ τῶν οἰκιῶν προκείμεναι, τούτους ὁ χειμὼν διοικίζει, καὶ λόγῳ μὲν μίαν οἰκοῦσιν, ἔργῳ δὲ διεστήκασιν ἀλλήλων οὐχ ἦττον ἢ τῶν ἐν ταῖς ἄλλαις πόλεσι καὶ πυνθάνονται περὶ τῶν ἐγγὺς οἰκούν- των, ὥσπερ ἀποδημούντων. καὶ γὰρ ὄμβρῳ καὶ χαλάζῃ καὶ χιόνι καὶ πνεύμασιν οἴκοι κατέχονται τοῖς δεθεμέ- νοις παραπλησίως, μόλις δὲ τῶν οἰκετῶν οἱ πάλαι ταλαιπωρεῖσθαι μεμαθηκότες εἰς ἀγορὰν παρακύψαντες ἀποπηδῶσιν· ὥστε ὁπότε ἀπαιθριάσειεν, ὥσπερ ἐκ κροῦ πλοῦ σεσωσμένοι, περιβάλλοντες ἀλλήλους ἀσπά- ζονται πολλὰ μὲν ἐκλελοιπότες εἰς ἀλλήλους ὧν ὁ φιλίας νόμος ἔταξε, μεμφόμενοι δὲ ἀνθ’ ἑαυτῶν <ἐκεῖνα ὑφ’ ὧν> κεκώλυνται.

παρ’ ἡμῖν δὲ οὐχ ὁ | Ζεὺς οὔτε χάλαζαν ἐμβάλλει χαλεπὴν οὔτε χιόνα [*](R 344) συχνὴν οὔτε ὄμβρον πολύν, δι’ ἃ τῆς συνουσίας τὸ [*](4 οὐ μόνον γράφεται ἐκτάδην, ἀλλὰ καὶ ἐκταδὸν ἀττικῶς (= Τhom. Μ. s. ν. p. 161, 12) Β2) [*](3 v οὐκ εἰσὶν in ras Ρ4 οὖν inser Ι2 4 ἐκταδὸν — προκείμεναι citat Thom. Μ. s. ν. ἐκτ. p. 161, 12 ἐκταδόν, ὡς ὁ αὐτὸς ἐν τῷ αὐτῷ λόγῳ· ἐκταδὸν κτλ. | τούτους μὲν ὁ Μο 7 καὶ — 15 ἔταξεν citat Plan fol. 99r et v | παρὰ Μο Plan 8 χιόνι καὶ χαλάζῃ Μο Plan 12 „aut ἀπαιθριάσειεν leg. aut ἀπαιθριάειαν“ Re 13 πλοῦ inser C f 14 μὲν inser I2 | εἰς ἀλλήλους om Plan | ὁ φιλίας Re ὠφελείας libri Plan Mor | ὁ νόμος Μ 15 ἀνθ’ ἑαυτῶν Mor ἔνθ’ ἑαυτῶν libri exceptis U qui rasuram 10 litterarum, et Ι qui τὸν καιρὸν ὑφ’ m2 in ras 8 litterarum et οὗ praebet ἀνθ’ ὧν vel ἐν ᾧ ἑαυτῶν Gasda ἐκεῖνα ὑφ’ ὧν inserui praeeuntibus Re qui ὑφ’ ὧν et Cobeto Mnem. V 109 (Coll. 105) qui τὰ ὑφ’ ὧν coniecit 16 κεκώ- λυται ἁ 18 καὶ (pro δι’ ἃ) — 512, 1 διασπασθήσεται citat Plan fol. 99v 18 ὃν Re)

καὶ γὰρ ὅσοι τὰ τῶν στενωπῶν οἰκοῦσιν ἔσχατα, τούτους οἱ καθ’ ἑκάτερον τοῖχον προβεβλημένοι δρύφρακτοι τῶν ὄμβρων ῥυόμενοι πρὸς τὰς στοὰς ἀβρόχως εἰσά- γουσιν. οὐκοῦν τοῖς μὲν ἄλλοις καθ’ ὅσον διίστανται, τὸ τῆς συνηθείας ἀμβλύνεται, παρ’ ἡμῖν δὲ τῷ τῆς ὁμιλίας ἀπαύστῳ τὸ τῆς φιλίας ἀκμάζει, καὶ ὅσον ὑπο- δίδωσιν ἐκεῖ, τῇδε προσλαμβάνει.

218. Οὑτωσὶ μὲν οὔ τι πρὸς ἡδονὴν μᾶλλον ἢ τὰ μέγιστα τῶν ἐν ἀνθρώποις τὸ τῶν στοῶν μῆκος συμ- βέβληται, αἷς ἱππόδρομός τε προσύφανται καὶ θέα- [*](7 δρύφρακτοι τὰ διαφράγματα ἢ τὰ περιτειχίσματα ἢ κάγγελα (cf. schol. ad Ar. Vesp. 386). εἰρῆσθαι δὲ κυρίως πάντα τὰ ἀπὸ ξύλων γενόμενα· οἱ γὰρ παλαιοὶ πάντα τὰ ξύλα δρύας ἐκάλουν (cf. schol. ad Ar. Equ. 675. Thom. Μ. s. ν. δρῦν p. 95, 12) Β2) [*](1 ἀσφαλὲς Μ sed γρ συνεχὲς in marg m2 et Ca 3 οὐδὲ μίαν Ι 3 ὁ — 5 συγκαθίζομεν citat Plan fol. 99v 4 ὑπ Re Anim αὐλαῖς Iacobs | ταῖς στοαῖς inserui 6 ου in τούτους ex οι corr Μ2 7 καθέκαστον Μο | ἑκάτερον scripsi cum Re Anim ex Ι (sed ex ἕτερον corr m2) ἕτερον reliqui libri (excepto Μο) edd τρόπον AP (sed in hoc γρ τοῖχον suprascr. m2) Ι (sed in hoc supra τοῖχον scriptum et postea erasum) | ρ alterum in δρύφρακτοι inser C sM2 δρύφακτοι Ι 8 ἀβρόχους BMCa 9 οὐκοῦν — 12 προσλαμβάνει citat Plan fol. 99v 9 μὲν om Μο | καθόσον APUIB Plan Re 13 οὔ τι scripsi οὕτως libri (in ΜΒ tamen τως erasum) excepto Mo habet οὐ Re, et Ι in quo est rasura 2 vel 3 litt, et οὐχ ὡς coni Re 14 ο in τὸ in ras I2 | συμβάλλεται Mo 15 προσ in προσύφανται praepos. I2)

τίς δ’ ἂν ἐφίκοιτο διεξιὼν ἕτερα θεάτρων εἴδη, τὰ μὲν ἀθληταῖς ἐναγωνίσασθαι πεποιημένα, τὰ δὲ ἀνδράσι πρὸς θηρία, πάντα ἐν μέσῃ τῇ πόλει καὶ οὐκ ἀναγκάζοντα προλυπηθῆναι τῶν ἡδέων τῷ μήκει τῆς ἐπ’ αὐτὰ πορείας;

ἀλλὰ τὰ λουτρὰ τίς οὐκ ἂν [*](1 ep. 355 (ὁ ἔστιν ἵππος) ἔστιν ἀπ᾿ ἐκείνων, γονος Ιl. φ 223 sq. 6 Her. VII 9, 1) [*](3 εὕρηται καὶ θᾶκος ὁ θρόνος καὶ θῶκος Β2 cf. Thom. Μ s. ν. θᾶκος p. 177, 6 R) [*](1 ὁ μὲν] καὶ τὰ μὲν Ι sed τὰ in ras m2 | ἀρκῶν scripsi e Μ qui in marg habet οἶμαι ἄρκτων, Matr. N 78 f. 78v et Bodl. Misc. 57 f. 50 ἄρκτων CAPBMoCa edd ἄρκτον ἐξ ἄρκτου Ι sed ἐξ et υ in ras m2 | τούς τε scripsi τοὺς τ cum rasura unius litterae U et τὰ Ι sed ὰ in ras m2) δὲ libri καὶ τοὺς M2 in marg 2 ἐμπλῆσαι θέοντας scripsi, ut Μ2 in marg, ἐμ- πλησθέντας CAPMBU (sed in hoc ς erasum) edd πλησθέντας cum lacuna ante π Ca ἴπλησε θέοντας Mo γρ ἔμπλησε (sed μ add m2) θέοντας Β in marg ἐνεπλήσθη I sed νε et η ultimum (atque η quidem in quattuor fere litterarum) rasura m2 | παρ σχε ν ἁ παρέσχον Ι sed o in ras m2 3 θώκους U et ex θάκους corr P3 | βαθμῶν ΜοΒΙ sed in hoc rasura trium litterarum ante β | τ in τὸ erasum U, ὁ ex τὸ corr I2 | συνηχοῦν in συνηχεῖ corr Ι2 συνηχο cum rasura duarum litterarum Ι 4 συναγωνιζ cum rasura sex litterarum U συναγωνίζεται Ι sed εται (ε ex o corr) in ras m2 | ὠδῆ UI 5 ἄλλοις 6 ἤδη ΙΜο 7 ἀθλητὰς ἐν ἀγωνίσασθαι Μο | ἀγωνίσασθαι Ca | δ’ Re 9 ἀναγκάζοντα scripsi auctore Re Anim cum Ι, in quo ι post α erasum est ἀναγκάζονται reliqui libri edd 10 περὶ λουτρῶν titulus in marg CAI2 | τὰ om U inser I2 LIBANIUS ed. Foerster. Ι2)

ο ἰκίαι δὲ αἰ μὲν ἀνιστάμεναι τῆς παρούσης φαιδρότη- τος, αἰ δὲ τῶν ἔμπροσθεν χρόνων ἐν τῷ μετρίῳ τρόπῳ τό τε ὑπερήφανον διαφεύγουσαι καὶ τὸ ἀνελεύθερον.

222. Εἰ δὲ δεῖ μὴ σιγῆσαι τὸ νῦν ἐπελθόν, ὁ Ζέ- [*](R 346) φυρός μοι δοκεῖ πεῖσαι τοὺς ἀρχαίους οἰκήτορας | μὴ πάντα πόνον εἰσενέγκασθαι περὶ τοὺς τοίχους. ὡς ὅσοις μὲν τὰ τῶν ἀέρων οὐκ εὖ ἕστηκε, τὴν ἀπ’ νων ψυχαγωγίαν μηχανῶνται, ἡμῖν δὲ τὸν ἥδιστον ἄνεμον καρπουμένοις καὶ ἐσθλὸν ἑταῖρον, ὥς φησιν Ὅμηρος, κεκτημένοις τὸν Ζέφυρον οὐδὲν δεῖ περιεργίας τοῦ θεοῦ παρέχοντος τρυφᾶν.

Ἀθηναίοις μὲν γὰρ ὁ Βορέας συνεναυμάχησε μισθόν, ὥς φασιν, ἧς ἥρπασε κόρης διδοὺς τὴν δωρεὰν αὐτοῖς, ἣν οὐ σφόδρα καθίστησι μετρίαν ὁ κηδεστής, ἡμᾶς δὲ ὁ Ζέφυρος οὐ προαδικήσας εἶτα εὖ ποιεῖ, ἀλλ’ ἐρᾷ μέν, ἐρᾷ δὲ οὐ κόρης, ἀλλ’ ὅλης τῆς πόλεως ἔρωτα ἀθάνατον καὶ κατασχὼν αὑτὸν τοῦ χειμῶνος, ἡνίκα οἶδεν, εἰ προσίοι, λυπήσων, συνεισέρχεται τῷ θέρει τὸ καῦμα ἐπισχήσων.