Epistulae

καὶ δῆτα αὐτῷ συνηυξήθη τὸ τῆς ἐπιεικείας, ἣν οὐχ ἧττον Σύρων ἐγνώκασι πάντες δι’ ὅσων ἦλθεν, ἦλθε δὲ διὰ πλείστων, ἡνίκα ἐπρέσβευσε καὶ κατεσκεύασε τοῖς αὑτοῦ τρόποις δόξαν τὴν ἀμείνω τῷ γένει. ὥστε μοι πάντως ἂν ἐν δημοκρατίαις καὶ στεφανωθῆναι δοκεῖ τοῦτο εὖ πεποιηκώς.

τὸ δὲ μέγιστον, ἀγχίνοιαν γὰρ καὶ πρᾳότητα τοσαύτην ἑκα- τέραν ἐπ’ ἄλλου του συνελθοῦσαν οὐκ οἶδα, καίτοι τὸ μὲν ἡσύχιον πῶς οὐκ ὀξὺ λογίσασθαι; τὸ δὲ ὀξύτερον ἐπιεικῶς καὶ ταραχῶδες. ἀλλ’ οὗτός γε ἐκέρασεν ἄμφω καὶ συνοικεῖν ἔπεισεν ἡσυχίαν γνώμης μετ’ εὐβουλίας κεκτημένος, ἐντεῦθεν εὑρεῖν τὸ δέον οὐδενὸς ὕστερος, τῷ δὲ ἑτέρῳ πάντως κράτιστος, λόγου καὶ σιωπῆς καιρόν, εἴπερ τις, ἐπεγνωκώς, ἄρχοντα ἀγα- θὸν μὲν ἐπαινέσαι, τοῦ δὲ οὐ τοιούτου φείσασθαι <εἰδώς>, κτήματα τὰ πατρῷα μὲν διαφυλάττων, τὰ δὲ τῶν πλησίον οὐ περικόπτων.

αὐτὸς ἂν πρὸς ἄλλον εἴποις καὶ ταῦτα καὶ πλείω· τὸν γὰρ ναύτην οἶδέ που ὁ κυβερνήτης καὶ τοὺς χο- ρευτὰς ὁ κορυφαῖος. τοῦτον οὖν τὸν τοιοῦτον χορευτὴν οἶδα ὅτι δι’ ἐπιμελείας ποιήσῃ χάριν τε διδοὺς τοῖς χρηστοῖς, ἅπασι γὰρ τοῦδε μέλει, καὶ διδάσκων τοὺς ἀρχομένους, ὅτι ὅστις ἀρετὴν διώκει, πρότερος παρὰ σοὶ τῶν ἐκείνην οὐκ ἀγαπών- [*](1 τοῦτ’ S Vind 2 δῆτ᾿ S Vind 3 ἢ ante δι’ S Vi | δι’ inc Va 4 αὐτοῦ libri edd 6 „sententia flagitat τοὺς ἑαυτοῦ κατὰ μόνον τοῦτο εὐπεποιηκώς“ Re 7 γὰρ om S Vi | VS Vi Vind 8 ἄλλου του scripsi cum Mosquensi 459 ἄλλου V S Vi Vind ἄλλους Va Vo edd „aut ἄλλου leg. aut ἄλλον του“ Re | ἔγνων Vind 9 πῶς οὐκ ὀξὺ Vo sed del m 2 πῶς VS sed in hoc γρ οὐκ ὀξύ πως δὲ λογίσασθαι in marg ὀξύ πως ἐστὶ Vind ἡσύχιόν πως ὀξύ coni Re 12 „παντὸς aut potius παντων“ Re 13 δεινὸς ante ἄρχοντα S 14 εἰδώς inberui coll p. 99,18 om libri edd 15 φυλάττων Vi 16 ἄλλον Va sed ν in ις corr m 6 18 τοιοῦτον om Vind | οἶδ᾿ V Vind οἶδεν S 19 διδοὺς τοῖς χρηστοῖς, ἅπασι γὰρ e VS sed in hoc in marg σαυτῶ διδούς ἅπασι γὰρ τοῖς χρηστοῖς, Vi διδοὺς· ἅπασι γὰρ τοῖς χρηστοῖς Va Vo sed in hoc πᾶσιν post διδοὺς inser m 4, Vind pr διδοὺς πᾶσιν. ἅπασι γὰρ τοῖς χρηστοῖς Wolf)