Epistulae

Libanius

Libanius. Libanius Opera, Vol 10-11. Foerster, Richard, editor. Leipzig: Teubner, 1921-1963.

οἶδα δὲ αὐτὸν καὶ σωφροσύνης ἐγκώμια πρός με διεξελθόντα καὶ περὶ τῶν ἡδοναῖς δουλευόντων κατηγορίας ἀποτείναντα. καὶ πολλὴν δὴ γῆν ἐπελθὼν ἐγὼ τὸν ἄνδρα τῆς μνήμης οὐδεπώποτε ἐξέβαλον, ἔχων δὲ τὴν πατρίδα καὶ τοὺς οἰκείους οὔπω πάντα ἔχειν ἡγούμην τὰ ποθούμενα Πατρώινον οὐχ ὁρῶν.

καὶ ἐκάλουν δὴ δι’ ἐπιστολῶν, ἐξ οὗπερ ἦλθον. ὁ δὲ καὶ αὐτὸς ἐπεθύμει μὲν ἐλθεῖν, ἐμποδισμάτων δὲ ἄλλοτε ἄλλων εἰργόν- των τὸν μὲν ἔμπροσθεν χρόνον οὐχ ἧκε, βιαιοτέρῳ δὲ χρησά- μενος τῷ ἔρωτι δρόμον ἔδραμε βραδέως ὀφειλόμενόν μοι πάλαι.

τοῦτο δὲ αὐτῶ θορύβους τινὰς ἐνήνοχεν ὡς ἂν ἠμεληκότι [*](2 cf. ep. 64 | Salzmann 49) [*](1 προστίθημεν Va | εἶτ᾿ (2)] εἴτ’ VaVo 2 δὴ om Vi 3 τὸ(2) om Vi 4 πατρώινος Vi sed ν inser m3 πατρώνιος constanter Benz. A, fortasse recte | ἀπιστίας D 5 εἵνεκα S 6 τοῖς ante ὅς πρώτοις | σῆς om S 7 ἀπολαβόντων ὅ | ἐμοί S 8 ἀδελφοῦ Ath 9 τε et τι om Vi | προθυμοῦντα Ath 12 ταῖς ante ὴδο- ναῖς Vi | κατηγορίαν e Barocciano Wolf Cent | ἀποτείνοντα Vi) [*](13 δὲ Vi | οὐδὲ πώποτε SVind οὐδὲ πῶποτε Vo οὐδέποτε Μο Vi 14 ἐπέβαλον Vi | πάντ’ Μο Vind Wolf 16 ἐκαλούμην S sed γρ ἐκάλουν suprascr, Vi | δὴ om D | καὶ om Vi 17 ἄλ- λοτ᾿ SVind Wolf 18 οὐχ om VaVoMoVindDAth Wolf Cent | εἶκεν Va εἶ κε Vo εἷκε Ath εἴκε Μο εἶκε Vind Wolf Cent | βεβαιοτέρῳ Vi 20 αὐτὸ DAth | θόρυβον τινὰ D | ὡς ἂν om S)

669
μὲν τῶν τῆς πατρίδος κοινῶν, δόντι οἱ αὐτόν τρυφῇ προσελ- θὼν δή μοι περίφοβος ἔλεγέ τε ὡς ὀργίζοιο, καὶ ἐδεῖτο βοηθεῖν.

ἐγὼ δὲ ὑπεσχόμην τήν τι σὴν φύσιν εἰδὼς καἰ τὴν πρὸς ἐμαυτὸν φιλία ἐμοί τε γὰρ ἂν χαρίζοιο κοὶ συγ- γνώμην ἆν δοίης ῥᾷον ἢ λάβοις δίκηι. ὑφ’ οὐ δὴ καὶ περὶ τὸν Εὐφράτην ὑπὸ τῶν ἀρχομένων ἐδέθης καὶ πρότερον εἰς γῆρας ὄψει τοὺς υἰεῖς ἥκοντας ἢ τῆς ἀρχῆς ἀπεαλλάξῃ. τοιούτοις φαρμάκοις ἐγοήτευσας τὰς πόλεις καὶ οὐ τοὺς οἰκή- τοράς γε μόνον, ἀλλὰ καὶ στρατηγοὺς καὶ ταξιάρχους καἰ στρατιώτας καὶ τοὺς ἐν ὅτῳ δήποτε σχήματι παρ’ ὑμᾶς πο ρευομἐνους.

ἐγὼ μὲν οὖν ταῦτα ἐλπίζω καὶ ταῦτα ἐπηγγει- λάμην, ὡς πρᾷος ἴσῃ, σὺ δέ μοι μάρτυς γενοῦ καὶ τῷ λῆξαι τῆς ὀργῆς πρόσθες τὸ καὶ προνοίας τὸν ἔ μείζονος ἢ πρότερον ἀξιοῦν.

ψμβ΄.

[*](W 654)

Κέλσῳ. (362)

Ὅτ᾿ ἐν Νικομηδείᾳ τῆς εὐδαιμονίας ἐκείνης ἀπηλαύομεν οὐ πλουτοῦντες μᾶλλον ἑτέρων, ἀλλὰ σχολὴν ἄγοντες εἰς λόγους, [*](15 VII β΄, ρμ΄. Va ζ΄, ρκθ΄. Vo (ζ΄), ρκθ΄. Μο. Ath) [*](16 Sievers 54 not. 6 et 7. Secck 104. 393) [*](1 δ’ MoVind Wolf | αὐτὸν VaVoVind 2 δὴ S | ἔλεγεν Va 5 ῥᾷον scripsi e VVaVoMoSViDAth μάλιον Vind Wolf γρ ὑπὲρ γρ περὶ λάβης Vi | ὑφ’ S | παρὰ παρὰ Mo Vi 7 υἱούς Vind | τῆς ἀρχῆς scripsi e V sed ης bis ex ων corr m4, MoSViAth τᾶς ἀρχὰς VaVo τῶν ἀρχῶν VindD Wolf 8 οὐδὲ Vind 9 καὶ (1) οὑς om Vo inser Μο | ταξιάρχα; S 10 ὁτωδὴ Vi | δήποτε scripsi δὴ e VD δὴ VaVoMoVindAth Wolf δὲ S ταῦτα(1)] ταῦτ᾿ ΜοD Wolf | ταῦτͅα(2)] ταῦτ’ Mo Wolf 12 πρᾶος VindDAth 13 καὶ ante πρόσθες Va Ath 17 οὔτ᾿ Ath | ἀπολαύομεν V Wolf ed ἀπελαύομεν VaAth sed in hoc ε(1) corr m2, Wolf Add 863 Re)

670
Βιθυνῶν ἦρχε Πομπηιανὸς ὁ χρηστός, ὁ δίκαιος, ὁ πενίαν οὐδαμοῦ δυσχεράνας. ὁ λόγους τοὺς μὲν γνησίους τιμῶν, τοὺς δ’ οὐ τοιούτους ἐλέγχων· πάντως δὲ οὐκ ἀμνημονεῖς ὡς τὸν Ἀθήνηθεν, τὸν ἐσθήμασι λαμπρὸν ἐκωμῴδησεν ἄκοντα ἐμ- βαλών, οὗ δείξειν τὴν ἀσθένειαν ἔμελλεν.