Ancoratus

Epiphanius

Epiphanius. Epiphanius, Volume 1. Holl, Karl, editor. Leipzig: Hinrichs, 1915.

[*](3 — 8. 133, 28 vgl. oben c. 38, 1ff; S. 47, 23ff (der Ausdruck καλὸς ό θεὸς τοῦ νόμου deutet auf die Μanichäer vgl. Panarion h. 66, 83, 2) — 4 Gen. 3, 9 — Gen. 4, 9 — 5 Gen. 18, 9 — 8 Joh. 11, 34 — 9 Luk. 8, 45 — Mark. 6, 38 (8, 14) — 10 Joh. 18, 4 — 13 Jok 11, 34 — 15 Joh. 11, 34 — 19 Luk. 8, 45 — 20 vgl. Job. 5, 31 ff — 21 Mark. 6,38 (8,14) — 24 Joh. 184 L J ïd. (bis Ζ. 5 ό ἀδελφός σου) 11 — 5. 133, 5 Siegel des Glaubens S. 265 Karapet, dort zwischen eingeschoben in das ück aus Ancor. c. 38 (=arm.))[*](3 εἴπασι] so ß sie sagen ïd.; lies εἴπωσι (impotent. Sinn)? * | ὅτι] nickt οὐ) ïd. 6 δὲ < J 12 Christus arm. | καὶ 2*] εἰ LJ | [καὶ *] 13 ἐὰν γὰρ εἴπῃ] denn der welcher sagte: was ist das da, icas in deiner Hand ist? (Exod. 4, 2), der sagte, (denen) welche sahen »ich bin der ich « u. wo habt ihr usw. arm. 14 * etwa <σαφὴς ή δύνμις τῷ εὐσεβῶς νοοῦντι, ὃς> * 14 f οὔτε τὸ das Enangelium ist nicht unwissend u. nicht war das ΑΤ unwissend arm. 15 γάρ < J 16 ἐξενηνεχυίας LJ 17f τουτέστιν — προφήτην < arm. σαῖος J 18 τῶν . . . ἐχουσῶν *] τὰς . . . ἐχούσας L J 20 ἀφ᾿ ἑαυτοῦ L 22 πᾶσι] andern ὑπὸ ἄλλων) arm.; viell. vorzuziehen 23 θαυμαστῆ LJ)

133
τοὺς ζητοῦντας δείκνυσιν ἠπατημένους ὄντας καὶ »'Ιησοῦν ζητοῦντας«, τὸν ἰατρὸν ἑρμηνευόμενον καὶ σωτῆρα, ἕν ὅταν ἀποκτείνωσιν αὐτόν, τῆς τούτου σωτηρίας λήξωσιν.