Ancoratus

ἔτι δὲ βασιλεῖς καὶ τύραννοι ἀπηνέστατοι, ἐπιποθήτους τινὰς ἐσχηκότες καὶ τούτους ἐν τῇ κατορύξαντες, πλέον τι μὴ ἔχοντες τούτοις χαρίσασθαι οἶα δὴ καὶ αὐτοὶ φθαρτοὶ κατ΄ αὐτοὺς ὄντες), εἰς τὴν ἐκείνων εὔνοιαν τοὺς τάφους αὐτῶν ἐπὶ πλάνῃ τοῦ βίου [*](3 ff vgl. Clemens AI. Protr. 28, 2; I 20, 32ff ählin (Firm. Maternus de errore prof. rell. c. 16) — 6 vgl. Cic. de nat. deorum III 58 — 7 f vgl. Clemens AI. Protr. 12, 2 u. 19, 1; I 11, 14ff u. 15, 1ff ählin (Cicero de nat. deorum III 58 Amobius adv. nat. IV 15 Joh. Laur. Lydus de mensib. IV 38) — 9 ff vgl. Clemens AI. Protr. 13, 4; I 24, 18 ff ählin — 19f vgl. Weish. Sal. 14, 15 L J ïd.) [*](1 τράγῳ] des DraJcontos ïd. 1 f εὑρόντι πρότερον] zuerst fand ïd.; πρῶτον? * 2 καὶ προσελθόντι φιλῆσαι < ïd. 3 σοῦ Meineke] μου L deinen ïd. | ἐμπρήσεις] trauern πενθήσεις) ïd. 4f μία — ἀλωμένη] die sich rasend dreht; die dritte und die, die an dem See verrucht ist ïd., μία μὲν ή περὶ τὴν Τριτωνίδα λίμνην ῥεμβομένη Wilamowitz 5 ἁλομένη L | καὶ πολλαὶ ἄλλαι < ïd. 6 τοῦ Διὸς] des Ucheus ïd., Οὖπις E. Meyer bei S. 169 7 Διόνυσοι Wilamowitz] Διόνυσος L J ïd. | <δὲ> *, aber 8 καὶ < ïd. | Τιτάνων] Tianer ïd. 9 Κουρήτων ὸ] *] ό τῶν Wilamowitz | κρεωνομίαν μυῶν Pet. nach Panarion ßabschnitt περὶ πίστεως 11] κληρονομίαν μείων L J ährend die Kureten an seinen ücken Anteil hatten ïd. 11 τὴν *] τῶν L J | τάχα + <μάλιστα> ? * 12 ählen . . . u. werde sie vielen kundtun ïd. 15 σοι < ïd. | αὐτῶν] ïd. 16 ἔτι] weshalb διὰ τι) ïd. 17f schenkten . . ihnen mehr Ehre, da doch auch sie Leute waren, die verdienten in ihrer Weise zugrunde zu gehen ïd.)

τοῖς ἰδίοις ὑπηκόοις ἐπὶ κακῇ προφάσει ὡς θεῶν θρῃσκεύεσθαι παραδεδώκασιν, ὡς ό Αντίνους ὁ ἐν Ἀντινόου κεκηδευμένος,