Ancoratus
Epiphanius
Epiphanius. Epiphanius, Volume 1. Holl, Karl, editor. Leipzig: Hinrichs, 1915.
100. Διὸ τοῦτο καὶ ὁ κύριος ἐν σαρκὶ ἐλθὼν ἤγειρε νεκρούς, ἵνα τὸ διὰ τῆς σαρκὸς πάλιν κοιμηθῇ, ἴως αὐτὴ ἡ σὰρξ ἀναστῇ καὶ μηκέτι ἀποθάνῃ καὶ σιωπήσῃ τοῦτο <τὸ> λέγειν μόνῳ ἑνί· »δεῦρο ἔξω«, ἕως ἄν ἔλθῃ καὶ μηκέτι ἑνικῶς εἴπῃ, ἔγειραι, άλλ [*](1 Jes. 26, 19 — 2 Psal. 67, 7 — 3f Hiob 14, 12 u. Psal. 102, 16 — 7 Hiob 14, 12 — 9 Jes. 34,4 — 10 Dan. 12, 2 (Theod.) — 11 vgl. Ezech. 37, 4ff — 25 Luk. 8, 54 — 26 Joh. 11, 43 L J —22 Sacra Parallela Coisl. 276 f. 94 r_v Rupef. f. 95 v) [*](3 τάφω L 7f οὐ μὴ — οὐρανὸς < J 8 <ὁ> * | ἔτι καὶ Sa Pa] ἔστι (auf Rasur von erster Hand) J 9 ὑπάρχει < L J 10 σινάσσων J | < L J | χώματος < L J 11 τῷ] τὸν L εἰπὲ] εἶπον εἰπὼν Sa Pa c rup. | συναχθήσεται J 13 vor σάρκας + καὶ Sa Pa 14 εἶπε Sa Pa 15f τὸν τόπον . . . τὸν . . . ἀποτεταμιευμένον Sa Pa 15 δηλαδὴ < Sa Pa 15 f LJ | ἀποτεταμιευμένων + φησί Sa Pa 16 τῷ (vor λόγῳ) < Sa 17 ὅτι ὅ] ὅ γὰρ Sa Pa | vor κύριος + ὁ Sa Pa | καὶ 1 < Sa Pa 19 ό (< Sa Pa c) ἀνθρώπινος Sa Pa 20 τοῦ < v Sa Pa 20 f < Sa Pa 21 ὅταν δὲ γὰρ Sa Pa rup.) ό κύριος εἴπῃ Sa Pa 25 σιωπήσει L | τοῦτο <τὸ> *] τοῦτο J τῷ L 26 ἔγειραι] εἶναι)