De signis Odysseae

Aristonicus of Alexandria

Aristonicus. Aristonici Περὶ Σημίων Ὀδυσσείας. Carnuth, Otto, editor. Leipzig: Hirzel, 1869.

162-64.

τοῦ μὲν φθίνοντος μηνός, τοῦ δὲ ἱσταμένοιο οἴκαδε νοστήσει καὶ τίσεται, ὅς τις. ἐκείνου ἐνθαδ’ ἀτιμάζει ἄλοχον καὶ φαίδιμον υἱόν.

†) ὑποπτεύονται οἱ τρεῖς ὡς ἀσύμφωνοι πρὸς τὰ πρὸ αὐτῶν, καὶ ὡς ὕποπτοι καὶ ὡς ἄπιστοι. πόθεν γὰρ ᾔδει εἰ καὶ ἐκ Δωδώνης ὑποστρέφων οὐ πλοίσει; H.

Hanc notam in imo paginae versus 125-166 continentis scriptam Buttmannus recte ad 162-64 retulit. Obeli cum asteriscis appicti sunt in M etiam duobus praecedentibus versibus 160-61, aptius credo leguntur τ 307. In eodem codice v. 174-184 obelis notati sunt, quam ob caussam ex scholiis non liquet.