Ἑρμηνεία περὶ ἐνεργῶν λίθων

Σμελάτρον. Ἔναι πέτρα πράσινη καὶ οὐδὲν ἔναι κανέναν πρᾶγμαν πράσινον· καὶ ἂν ἔν’ καὶ τὴν λίμα τὴν τζακίσῃς, οἱ λιμαδούρες ὅπου θέλουσιν εὐγῆ, ἂν εἶναι καλὰ πράσινες, ἔναι καλὰ φίνα· ἂν ἔν’ καὶ ἔναι εὑρεσιμία, ἢ χαριστικὴ, ἀξιάζει(?) καλιότερα · καὶ ἔχει τινὰ βερτοῦδε· ὁποῦ τὴν βαστάζει ἀπάνου του μεγιοράρει ὅλα του τὰ πράγματα· καὶ ἂν ἔναι ταχὺ ἔχει μέσα του τελέντο (f. 341 v.) καὶ τὴν ἡμέραν ἐκείνην μέσα του καλόν· καὶ ἀπὸ κακὰ γεύματα· καὶ ἂν ἔναι καὶ κανέναν παιδὶν μικρὸν ἢ μεγάλον τὴν βαστᾷ εἰς τὸν σφόντυλάν του οὐδὲν φοβᾶται δαιμονικόν.