Tetrabiblos

ἀρξόμεθα δὲ τῆς καθ’ ἕνα ἕκαστον τῶν πλανωμένων ποιητικῆς ἱδιοτροπίας, ἐκεῖνο κοινῶς προεκθέμενοι, ὅτι τῆς κεφαλαιώδους ὑπομνήσεως ἕνεκεν, ὅταν καθόλου τινὰ λέγωμεν τῶν πέντε ἀστέρων, τὴν κρᾶσιν καὶ τὸ ποιητικὸν τῆς ὁμοίας φύσεως ὑποληπτέον, ἐάν τε αὐτὸς ἐν τῇ ἰδίᾳ ᾖ καταστάσει ἐάν τε καὶ τῶν ἀπλανῶν τις ἢ τῶν τοῦ ζῳδιακοῦ τόπων κατὰ τὴν οἰκείαν αὐτοῦ κρᾶσιν θεωρῆται,

καθάπερ ἂν εἰ τῶν φύσεων καὶ τῶν ποιοτήτων αὐτῶν καὶ μὴ τῶν ἀστέρων ἐτύγχανον αἱ προσηγορίαι, καὶ ὅτι ἐν ταῖς συγκράσεσι πάλιν οὐ μόνον τὴν πρὸς ἀλλήλους τῶν πλανωμένων μίξιν δεῖ σκοπεῖν, ἀλλὰ καὶ τὴν πρὸς τοὺς τῆς αὐτῆς φύσεως κεκοινωνηκότας ἤτοι ἀπλανεῖς ἀστέρας ἢ τόπους τοῦ ζῳ- [*](21 cf. Boll, Abh. 90) [*](1 ποταπὸς V βγ ποδαπὸν α 2 τε om. VY 5 τε om. βγ καὶ Vα καὶ πρὸς βγ 6 διατάκται καὶ VD διατακτικοῖ α διατέτακται καὶ MS 7 εἰσι om. V 9 ἔτι τῆς αβγ εἴ τις V 10 ἀδρανίας αγ ἀδραωείας β ἀνδρανείας V 12 ἀρξώμεθα α ἕνα Y Heph. ἓν Σ om. βγ 18 ποιητικῆς βγ φυσικῆς α 14 προεκτιθέμενοι β ὅτι β om. Σγ 15 ὅταν β ὡς ὅταν Σγ om. Y ὅταν—21 προσηγορίαι om. consulto Heph. 16 σύγκρασιν 17 αὐτὸν 18 τῶν om. V 19 θεωρητέον V τῶν] περὶ τῶν β 21 κράσεσι α 24 ἤτοι Va εἴτε βγ)

ὁ μὲν οὖν τοῦ Κρόνου ἀστὴρ μόνος τὴν οἰκοδεσποτείαν λαβὼν καθόλου μὲν φθορᾶς τῆς κατὰ ψῦξίν ἐστιν ἰδίως ἰδίως δέ περὶ μὲν ἀνθρώπους γινομένου τοῦ συμπτώματος νόσους μακρὰς καὶ φθίσεις καὶ συντήξεις καὶ ὑγρῶν ὀχλήσεις καὶ ῥευματισμοὺς καὶ τεταρταϊκὰς ἐπισημασίας φυγαδείας τε καὶ ἀπορίας καὶ συνοχὰς καὶ πένθη καὶ φόβους καὶ θανάτους μάλιστα τῶν τῇ ἡλικίᾳ προβεβηκότων ἐμποιεῖ·

τῶν δὲ ἀλόγων ζῴων περὶ τὰ εὔχρηστα ὡς ἐπίπαν σπάνιν τε καὶ τῶν ὄντων φθορὰς [*](c 22 m 84) σωματικὰς καὶ νοσοποιούς, ἀφ’ ὧν καὶ οἱ χρησάμενοι τῶν ἀνθρώπων συνδιατιθέμενοι διαφθείρονται· περὶ δὲ τὴν τοῦ ἀέρος κατάστασιν ψύχη φοβερὰ παγώδη καὶ ὁμιχλώδη καὶ λοιμικὰ δυσαερίας τε καὶ συννεφείας καὶ ζόφους, ἔτι δὲ νιφετῶν πλῆθος οὐκ ἀγαθῶν ἀλλὰ φθοροποιῶν, ἀφ’ ὧν τὰ κακοῦντα τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν τῶν ἑρπετῶν συγκρίνεται· περὶ δὲ ποταμοὺς ἢ·

καὶ θαλάσσας κοινῶς μὲν χειμῶνας καὶ στόλων ναυάγια καὶ δυσπλοίας καὶ τῶν ἰχθύων ἔνδειαν καὶ φθοράν, ἰδίως δὲ ἐν μὲν θαλάσσαις ἀμπώτεις καὶ παλιρροίας, ἐπὶ δὲ ποταμῶν ὑπερμετρίαν καὶ κάκωσιν τῶν ποταμίων ὑδάτων·

πρὸς δὲ, τοὺς τῆς γῆς καρποὺς ἔνδειαν καὶ σπάνιν καὶ ἀπώλειαν μάλιστα τῶν εἰς τὰς ἀναγκαίας χρείας γινομένων ἤτοι ὑπὸ κάμπης ἀκρίδος ἢ κατακλυσμῶν [*](1 scil. Tetrab. I 9. cf. Röhr. Beitr. zur antiken Philol. 83,1928, 28089. 6 CCAG II 161, 22 18 ibid. 161, 29) [*](8 οὖν βγ om. Y del. Σ 4 λαβὼν βγ Heph. λαχὼν α 6 συντήξεις VaDy συνεχεῖς MS 8 ἀπορίας αSγ ἀρπορίας V ἀπορροίας DM 9 φόβους V βγ Procl. φόνους α φόβους 2 i. mg.) 10 ἐμποιεῖ τε V 18 συν- om. V (parva lac.) 15 καὶ λοιμικὰ Va om. βγ 20 δυσπλοίαν α φθορὰς α 21 ἐν V βγ ταῖς α 88 ποταμῶν—κάκωσιν om. V ποταμῶν α τῶν ποτ. βγ 83 τοὺς] τοῦ V σπανίαν V)