Tetrabiblos

Claudius Ptolemaeus

Claudius Ptolemaeus. Claudii Ptolemaei opera quae exstant omnia, Volume 3.1. Boll, Franz, and Boer, Emilie, editors. Leipzig: Teubner, 1954.

καὶ ὅτι ἐπὶ τῶν μητροπόλεων ἐκεῖνοι μάλιστα συμπαθοῦσιν οἱ τόποι τοῦ ζῳδιακοῦ κύκλου, καθ’ ὧν ἐν ταῖς καταρχαῖς τῶν αὐτῶν ὡς ἐπὶ γενέσεως ὅ τε ἥλιος καὶ ἡ σελήνη παροδεύοντες ἐτύγχανον καὶ τῶν κέντρων μάλιστα τὸ ὡροσκοποῦν· ἐφ’ ὧν δὲ οἱ χρόνοι τῶν κτίσεων οὐχ εὑρίσκονται, καθ’ ὧν ἐν ταῖς τῶν κατὰ καιρὸν ἀρχόντων ἢ βασιλευόντων γενέσεσιν ἐκπίπτει τὸ μεσουράνημα.

[*](p. 76 ad tab. CCAG VII 59 v; Aegypt. (Vicell.) apud Lyd. de ost. capp. 23; 55; 71; Maximus 112 89. cf. Schnabel, Text und Karten des Ptol. (1929) 8188.)[*](p. 77 1 Heph. I 5, p. 71, 10 ss. 10 Heph. I 20, p. 76, 5ss.)[*](p.76, 1 ὑποτυπούσθω c m ὑποτετυπώσθ (!) Υ ὑποτετυπώσθω S ὑποτετυπώσθωσαν VDMy ὑποτυπώσθωσαν Σ 2 εὐεπίβολον D γ εὐεπήβολον ΣΜS εὐεπίβουλον VY 3 συνοικειουμένων α 4 προκατειλεγμ. V βγ προκειμένοις α Σ corr. i. mg.) προειλεγμένοις c m cf. Cam. adnot. o tabulam praeb. V βγ, ordinem pervertit D, planetas add. γ, om. α 9 ματτιανή α μαντιανή βγ γαμπάνη V 10 Βασταρωία om. V 12.13 νῆσοι om. V 13 Ιδουμαία] παλαιστίνη ἰδουμαία V βγ, sed παλ. ab homine Christiano insertam non recepit Boll 15 παράλια μικρᾶς Ἀσίας] μικρὰ Ἀσία V 17 Χηλαῖς Ζυγῷ V β 18 μεταγωνιτική β 20 συρική V 24 χαλδία V β 28 νασαμωνιτική VM 29 Ἱσπανία γ post tabuIam: γίνονται χῶραι οβ΄ VM, etiam ex hac summa. vides παλαιστίνην temere interpolatam ease)[*](p. 77 1 tit. cap. 5 false hic pos. α Co (Le) τούτῳ V βγ τῷδε α 2 προσθῆναι διότι V βγ ὅτι γ καὶ Va τε καὶ βγ ἕκαστοί VY ἕκαστος Σβγ 3 συνοικειοῦνται VY οῦται cett. 4 καθ’ ὧν Heph. καθὸν V καθ’ ὅ Y μεθ’ ὧν Σβγ ἐποχὰς προσνεύσεις V 6 φαίνεται Va διὸ καὶ φαίνονται βγ ποιούμενα Y Heph. προσποιούμενα V ποιούμενος Σ ποιούμενοι βγ ὅτε V ἐπὶ] καὶ ἐπὶ α 7 ἐκεῖνοι βγ κάκεῖνοι α ἐκείνων V 8 κύκλος om. V 9 γενέσεως V(cf. infra 79, 23) γενέσεων α τῶν γενέσεων βγ 11 κτήσεων V 12 καθ’ ὧν βγ καθ’ ἣν om. α 13 γενέσεσιν V βγ γένεσιν α)
78

Τούτων δὲ οὕτως προεπεσκεμμένων ἀκόλουθον ἂν εἴη λοιπὸν τὰς τῶν προτελέσεων ἐφόδους κεφαλαιωδῶς ἐπελθεῖν θεῖν καὶ πρῶτον τῶν καθ’ ὅλας περιστάσεις χωρῶν ἢ πόλεων [*](m 75) λαμβανομένων ἔσται δὲ ὁ τρόπος τῆς ἐπισκέψεως τοιοῦτος· ἡ μὲν οὖν πρώτη καὶ ἰσχυροτάτη τῶν τοιούτων συμπτωμάτων αἰτία γίνεται παρὰ τὰς ἐκλειπτικὰς ἡλίου καὶ σελήνης συζυγίας καὶ τὰς ἐν αὐταῖς παρόδους τῶν ἀστέρων·