De Agricultura
Philo Judaeus
Philo Judaeus. Wendland, Paul, editor. Opera quae supersunt, Volume 2. Berlin: Reimer, 1897.
ἀλλ’ οὗτοι μὲν εὑρεσιλογοῦσιν ἀδικοῦντες, οἱ δ’ ἄνευ ἀπολογίας διαμαρτάνοντές εἰσιν οἱ τὸν ἀναβάτην νοῦν ἔποχον ἀποφαίνοντες ἄπειρον ἱππικῆς ἐπιστήμης κακίᾳ [*](3 λαὸν GL: ἄλλον MAH 5 ἐργάσηται] η Η2 in ras. 7 τοῖχον] τυχὼν Α 8 βίας τῶν G: βιαστῶν MH, βιασθῶ Α καταπνεόντων Η: κακὰ πνεόντων MAG 9 ἐξαιρούμενον G 10 ὑπέραντλος GH: ὑπεραντᾶ M, ὑπὲρ αὐτὰ Α ὁ] ὅσω M γινόμενος MGH: γενόμενος ante ὁ νοῦς Α 11 τὸ om. L 14 τετίμηται μᾶλλον Α, μᾶλλον om. L τετίμηται ἀνθρώπων conicio 14. 15 ἵππον et κατευωχημένον Α 14 ἀγέλαι H2: ἄγεται ceteri 15 προέρχονται H2: προέρχεται ceteri ἑπομένων] πενομένων vel πενήτων conicio, αἰτουμένων Cohn οὐδ’ Α εἶς H: εἰς MAG 16 εἰς prius H2: om. ceteri οὐ] οὐδὲ conicio 17—114,8 ἀθλητὰς—ἐπιστήμην add. m. rec. in mg. Η 17 ἀναστρέφοντες A 18 πανταχοῦ AG 19 ὠὰ eras. G, habent eeteri αἴτιον Α 20 γίνεσθαι ex γενέσθαι corr. Η καλῶν Mang.: κακῶν codd. 21 ἐνιδόντες Mang.: ἐνδιδόντες codd. 22 ἀλήκτῳ Α ἡδέως coni. Mang. 24 ἢ om. A 25 ἁμαρτάνοντες Α)