De Agricultura
Philo Judaeus
Philo Judaeus. Wendland, Paul, editor. Opera quae supersunt, Volume 2. Berlin: Reimer, 1897.
ὁ δὲ τοῦ Δάν, εἰκών τις ὢν ἐρρωμενεστάτης ἀρετῆς [*](1 κληθήσεται G ἔχεσθαι GH2: εὔχεσθαι MAH1 τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ MAG: τῆς ὁδοῦ τῆς ὀρθῆς Η 2 εἶπε GH1: εἰπεῖν MAH1 ἕξιν om. G 5 ταύτῃ MA: ταύτην GH φησὶν Η1 6 ἡδονὴν MAH1: ἡδονὴ GH2 7 ἐπιβαίνωσι καὶ ἐμπεριπατῶσι Α 8 μόνον add. Mang. 9—11 ἓν—πόνος add. tn. rec. mg. Η 14 ἑταιρίαν MG: ἑταιρείαν H, φροντίδα Α 14. 15 ἁπαξαπάντων Mang. 15 ὅτῳ] οὕτω L 16 φροντίς τις G 18—21 τότε—ἀνατρέψαι om. Η 18 τότε ὥς A: τὸ τέως MG ἀναγκαίᾳ coni. Mang. 19 τἀς Mang.: τὰ codd. οὐχ post τῆς add. A 21 ἐπὶ βάθρα Α 22 κατὰ MH φωνοῦντα Α ἐν ταῖς] αὐταῖς G 24 ὁ om. Α 25 ὁ GH2: τὸ MAH1 ὢν GH2: ὃν MAH1 26 τῶ] τὸ G1)
v.2.p.117
καρτερίας, ἵππον, τὸ πάθους καὶ κακίας σύμβολον, δήξεται, διότι σωφροσύνη τὴν τούτων καθαίρεσίν τε καὶ φθορὰν μελετᾷ. δηχθέντων μέντοι καὶ ὀκλασάντων „ὁ ἱππεὺς“ φησί „πεσεῖται“.