Hymn 2 to Demeter
Homeric Hymns
Hymni Homerici, creator; Hesiod, creator; Homer, creator; Evelyn-White, Hugh G. (Hugh Gerard), d. 1924, editor; Evelyn-White, Hugh G. (Hugh Gerard), d. 1924, translator
- ἤντετό οἱ Ἑκάτη, σέλας ἐν χείρεσσιν ἔχουσα
- καί ῥά οἱ ἀγγελέουσα ἔπος φάτο φώνησέν τε·
- πότνια Δημήτηρ, ὡρηφόρε, ἀγλαόδωρε,
- τίς θεῶν οὐρανίων ἠὲ θνητῶν ἀνθρώπων
- ἥρπασε Περσεφόνην καὶ σὸν φίλον ἤκαχε θυμόν;
- φωνῆς γὰρ ἤκουσʼ, ἀτὰρ οὐκ ἴδον ὀφθαλμοῖσιν,
- ὅστις ἔην· σοὶ δʼ ὦκα λέγω νημερτέα πάντα.
- ὣς ἄρʼ ἔφη Ἑκάτη· τὴν δʼ οὐκ ἠμείβετο μύθῳ
- Ῥείης ἠυκόμου θυγάτηρ, ἀλλʼ ὦκα σὺν αὐτῇ
- ἤιξʼ αἰθομένας δαΐδας μετὰ χερσὶν ἔχουσα.
- Ἠέλιον δʼ ἵκοντο, θεῶν σκοπὸν ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν,
- στὰν δʼ ἵππων προπάροιθε καὶ εἴρετο δῖα θεάων·
- ἠέλιʼ, αἴδεσσαί με θεὰν σύ περ, εἴ ποτε δή σευ
- ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ κραδίην καὶ θυμὸν ἴηνα·
- κούρην τὴν ἔτεκον, γλυκερὸν θάλος, εἴδεϊ κυδρήν,
- τῆς ἀδινὴν ὄπʼ ἄκουσα διʼ αἰθέρος ἀτρυγέτοιο
- ὥστε βιαζομένης, ἀτὰρ οὐκ ἴδον ὀφθαλμοῖσιν.
- ἀλλά, σὺ γὰρ δὴ πᾶσαν ἐπὶ χθόνα καὶ κατὰ πόντον
- αἰθέρος ἐκ δίης καταδέρκεαι ἀκτίνεσσι,
- νημερτέως μοι ἔνισπε φίλον τέκος, εἴ που ὄπωπας,
- ὅστις νόσφιν ἐμεῖο λαβὼν ἀέκουσαν ἀνάγκῃ
- οἴχεται ἠὲ θεῶν ἢ καὶ θνητῶν ἀνθρώπων.
- ὣς φάτο· τὴν δʼ Ὑπεριονίδης ἠμείβετο μύθῳ·
- Ῥείης ἠυκόμου θύγατερ, Δήμητερ ἄνασσα,
- εἰδήσεις· δὴ γὰρ μέγα σʼ ἅζομαι ἠδʼ ἐλεαίρω
- ἀχνυμένην περὶ παιδὶ τανυσφύρῳ· οὐδέ τις ἄλλος
- αἴτιος ἀθανάτων, εἰ μὴ νεφεληγερέτα Ζεύς,
- ὅς μιν ἔδωκʼ Ἀίδῃ θαλερὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν
- αὐτοκασιγνήτῳ· ὃ δʼ ὑπὸ ζόφον ἠερόεντα
- ἁρπάξας ἵπποισιν ἄγεν μεγάλα ἰάχουσαν.
- ἀλλά, θεά, κατάπαυε μέγαν γόον· οὐδέ τί σε χρὴ
- μὰψ αὔτως ἄπλητον ἔχειν χόλον· οὔ τοι ἀεικὴς
- γαμβρὸς ἐν ἀθανάτοις Πολυσημάντωρ Ἀιδωνεύς,
- αὐτοκασίγνητος καὶ ὁμόσπορος· ἀμφὶ δὲ τιμὴν
- ἔλλαχεν ὡς τὰ πρῶτα διάτριχα δασμὸς ἐτύχθη,
- τοῖς μεταναιετάειν, τῶν ἔλλαχε κοίρανος εἶναι.
- ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐκέκλετο· τοὶ δʼ ὑπʼ ὀμοκλῆς
- ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα τανύπτεροι ὥστʼ οἰωνοί.
- Τὴν δʼ ἄχος αἰνότερον καὶ κύντερον ἵκετο θυμόν·
- χωσαμένη δὴ ἔπειτα κελαινεφέι Κρονίωνι
- νοσφισθεῖσα θεῶν ἀγορὴν καὶ μακρὸν Ὄλυμπον
- ᾤχετʼ ἐπʼ ἀνθρώπων πόλιας καὶ πίονα ἔργα
- εἶδος ἀμαλδύνουσα πολὺν χρόνον· οὐδέ τις ἀνδρῶν
- εἰσορόων γίγνωσκε βαθυζώνων τε γυναικῶν,
- πρίν γʼ ὅτε δὴ Κελεοῖο δαΐφρονος ἵκετο δῶμα,
- ὃς τότʼ Ἐλευσῖνος θυοέσσης κοίρανος ἦεν.
- ἕζετο δʼ ἐγγὺς ὁδοῖο φίλον τετιημένη ἦτορ,
- Παρθενίῳ φρέατι, ὅθεν ὑδρεύοντο πολῖται,
- ἐν σκιῇ, αὐτὰρ ὕπερθε πεφύκει θάμνος ἐλαίης,
- γρηὶ παλαιγενέι ἐναλίγκιος, ἥτε τόκοιο
- εἴργηται δώρων τε φιλοστεφάνου Ἀφροδίτης,
- οἷαί τε τροφοί εἰσι θεμιστοπόλων βασιλήων
- παίδων καὶ ταμίαι κατὰ δώματα ἠχήεντα.
- τὴν δὲ ἴδον Κελεοῖο Ἐλευσινίδαο θύγατρες
- ἐρχόμεναι μεθʼ ὕδωρ εὐήρυτον, ὄφρα φέροιεν
- κάλπισι χαλκείῃσι φίλα πρὸς δώματα πατρός,
- τέσσαρες, ὥστε θεαί, κουρήιον ἄνθος ἔχουσαι,
- Καλλιδίκη καὶ Κλεισιδίκη Δημώ τʼ ἐρόεσσα
- Καλλιθόη θʼ, ἣ τῶν προγενεστάτη ἦεν ἁπασῶν·
- οὐδʼ ἔγνον· χαλεποὶ δὲ θεοὶ θνητοῖσιν ὁρᾶσθαι.
- ἀγχοῦ δʼ ἱστάμεναι ἔπεα πτερόεντα προσηύδων·
- τίς πόθεν ἐσσί, γρῆυ, παλαιγενέων ἀνθρώπων;
- τίπτε δὲ νόσφι πόληος ἀπέστιχες, οὐδὲ δόμοισι
- πίλνασαι; ἔνθα γυναῖκες ἀνὰ μέγαρα σκιόεντα
- τηλίκαι, ὡς σύ περ ὧδε καὶ ὁπλότεραι γεγάασιν,
- αἵ κέ σε φίλωνται ἠμὲν ἔπει ἠδὲ καὶ ἔργῳ.
- ὣς ἔφαν· ἣ δʼ ἐπέεσσιν ἀμείβετο πότνα θεάων·
- τέκνα φίλʼ, αἵ τινές ἐστε γυναικῶν θηλυτεράων,
- χαίρετʼ· ἐγὼ δʼ ὑμῖν μυθήσομαι· οὔ τοι ἀεικὲς
- ὑμῖν εἰρομένῃσιν ἀληθέα μυθήσασθαι.
- Δωσὼ ἐμοί γʼ ὄνομʼ ἐστί· τὸ γὰρ θέτο πότνια μήτηρ.
- νῦν αὖτε Κρήτηθεν ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης
- ἤλυθον οὐκ ἐθέλουσα, βίῃ δʼ ἀέκουσαν ἀνάγκῃ
- ἄνδρες ληιστῆρες ἀπήγαγον. οἳ μὲν ἔπειτα
- νηὶ θοῇ Θόρικόνδε κατέσχεθον, ἔνθα γυναῖκες
- ἠπείρου ἐπέβησαν ἀολλέες ἠδὲ καὶ αὐτοί,
- δεῖπνόν τʼ ἐπηρτύνοντο παρὰ πρυμνήσια νηός·
- ἀλλʼ ἐμοὶ οὐ δόρποιο μελίφρονος ἤρατο θυμός·
- λάθρη δʼ ὁρμηθεῖσα διʼ ἠπείροιο μελαίνης
- φεῦγον ὑπερφιάλους σημάντορας, ὄφρα κε μή με
- ἀπριάτην περάσαντες ἐμῆς ἀποναίατο τιμῆς.
- οὕτω δεῦρʼ ἱκόμην ἀλαλημένη, οὐδέ τι οἶδα,
- ἥ τις δὴ γαῖʼ ἐστι καὶ οἵ τινες ἐγγεγάασιν.
- ἀλλʼ ὑμῖν μὲν πάντες Ὀλύμπια δώματʼ ἔχοντες
- δοῖεν κουριδίους ἄνδρας, καὶ τέκνα τεκέσθαι,
- ὡς ἐθέλουσι τοκῆες· ἐμὲ δʼ αὖτʼ οἰκτείρατε, κοῦραι.
- [τοῦτο δέ μοι σαφέως ὑποθήκατε, ὄφρα πύθωμαι,]
- προφρονέως, φίλα τέκνα, τέων πρὸς δώμαθʼ ἵκωμαι
- ἀνέρος ἠδὲ γυναικός, ἵνα σφίσιν ἐργάζωμαι
- πρόφρων, οἷα γυναικὸς ἀφήλικος ἔργα τέτυκται·
- καὶ κεν παῖδα νεογνὸν ἐν ἀγκοίνῃσιν ἔχουσα
- καλὰ τιθηνοίμην καὶ δώματα τηρήσαιμι
- καί κε λέχος στορέσαιμι μυχῷ θαλάμων εὐπήκτων
- δεσπόσυνον καί κʼ ἔργα διδασκήσαιμι γυναῖκας.
- φῆ ῥα θεά· τὴν δʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο παρθένος ἀδμής,
- Καλλιδίκη, Κελεοῖο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστη·
- μαῖα, θεῶν μὲν δῶρα καὶ ἀχνύμενοί περ ἀνάγκῃ
- τέτλαμεν ἄνθρωποι· δὴ γὰρ πολὺ φέρτεροί εἰσι.
- ταῦτα δέ τοι σαφέως ὑποθήσομαι ἠδʼ ὀνομήνω
- ἀνέρας οἷσιν ἔπεστι μέγα κράτος ἐνθάδε τιμῆς
- δήμου τε προὔχουσιν ἰδὲ κρήδεμνα πόληος
- εἰρύαται βουλῇσι καὶ ἰθείῃσι δίκῃσιν·
- ἠμὲν Τριπτολέμου πυκιμήδεος ἠδὲ Διόκλου
- ἠδὲ Πολυξείνου καὶ ἀμύμονος Εὐμόλποιο
- καὶ Δολίχου καὶ πατρὸς ἀγήνορος ἡμετέροιο,
- τῶν πάντων ἄλοχοι κατὰ δώματα πορσαίνουσι·
- τάων οὐκ ἄν τίς σε κατὰ πρώτιστον ὀπωπὴν
- εἶδος ἀτιμήσασα δόμων ἀπονοσφίσσειεν,
- ἀλλά σε δέξονται· δὴ γὰρ θεοείκελός ἐσσι.
- εἰ δʼ ἐθέλεις, ἐπίμεινον, ἵνα πρὸς δώματα πατρὸς
- ἔλθωμεν καὶ μητρὶ βαθυζώνῳ Μετανείρῃ
- εἴπωμεν τάδε πάντα διαμπερές, αἴ κέ σʼ ἀνώγῃ
- ἡμέτερόνδʼ ἰέναι μηδʼ ἄλλων δώματʼ ἐρευνᾶν.
- τηλύγετος δέ οἱ υἱὸς ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ
- ὀψίγονος τρέφεται, πολυεύχετος ἀσπάσιός τε.
- εἰ τόν γʼ ἐκθρέψαιο καὶ ἥβης μέτρον ἵκοιτο,