Hymn 2 to Demeter
Homeric Hymns
Hymni Homerici, creator; Hesiod, creator; Homer, creator; Evelyn-White, Hugh G. (Hugh Gerard), d. 1924, editor; Evelyn-White, Hugh G. (Hugh Gerard), d. 1924, translator
- κὦζʼ ἥδιστʼ ὀδμή, πᾶς τʼ οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθεν
- γαῖά τε πᾶσʼ ἐγελάσσε καὶ ἁλμυρὸν οἶδμα θαλάσσης.
- ἣ δʼ ἄρα θαμβήσασʼ ὠρέξατο χερσὶν ἅμʼ ἄμφω
- καλὸν ἄθυρμα λαβεῖν· χάνε δὲ χθὼν εὐρυάγυια
- Νύσιον ἂμ πεδίον, τῇ ὄρουσεν ἄναξ Πολυδέγμων
- ἵπποις ἀθανάτοισι, Κρόνου πολυώνυμος υἱός.
- ἁρπάξας δʼ ἀέκουσαν ἐπὶ χρυσέοισιν ὄχοισιν
- ἦγʼ ὀλοφυρομένην· ἰάχησε δʼ ἄρʼ ὄρθια φωνῇ,
- κεκλομένη πατέρα Κρονίδην ὕπατον καὶ ἄριστον.
- οὐδέ τις ἀθανάτων οὐδὲ θνητῶν ἀνθρώπων
- ἤκουσεν φωνῆς, οὐδʼ ἀγλαόκαρποι ἐλαῖαι†
- εἰ μὴ Περσαίου θυγάτηρ ἀταλὰ φρονέουσα
- ἄιεν ἐξ ἄντρου, Ἑκάτη λιπαροκρήδεμνος,
- Ἠέλιός τε ἄναξ, Ὑπερίονος ἀγλαὸς υἱός,
- κούρης κεκλομένης πατέρα Κρονίδην· ὃ δὲ νόσφιν
- ἧστο θεῶν ἀπάνευθε πολυλλίστῳ ἐνὶ νηῷ,
- δέγμενος ἱερὰ καλὰ παρὰ θνητῶν ἀνθρώπων.
- τὴν δʼ ἀεκαζομένην ἦγεν Διὸς ἐννεσίῃσι
- πατροκασίγνητος, Πολυσημάντωρ Πολυδέγμων,
- ἵπποις ἀθανάτοισι, Κρόνου πολυώνυμος υἱός.
- ὄφρα μὲν οὖν γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντα
- λεῦσσε θεὰ καὶ πόντον ἀγάρροον ἰχθυόεντα
- αὐγάς τʼ ἠελίου, ἔτι δʼ ἤλπετο μητέρα κεδνὴν
- ὄψεσθαι καὶ φῦλα θεῶν αἰειγενετάων,
- τόφρα οἱ ἐλπὶς ἔθελγε μέγαν νόον ἀχνυμένης περ·
- ---ἤχησαν δʼ ὀρέων κορυφαὶ καὶ βένθεα πόντου
- φωνῇ ὑπʼ ἀθανάτῃ· τῆς δʼ ἔκλυε πότνια μήτηρ.
- ὀξὺ δέ μιν κραδίην ἄχος ἔλλαβεν, ἀμφὶ δὲ χαίταις
- ἀμβροσίαις κρήδεμνα δαΐζετο χερσὶ φίλῃσι,
- κυάνεον δὲ κάλυμμα κατʼ ἀμφοτέρων βάλετʼ ὤμων,
- σεύατο δʼ ὥστʼ οἰωνός, ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρὴν
- μαιομένη· τῇ δʼ οὔτις ἐτήτυμα μυθήσασθαι
- ἤθελεν οὔτε θεῶν οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων,
- οὔτʼ οἰωνῶν τις τῇ ἐτήτυμος ἄγγελος ἦλθεν.
- ἐννῆμαρ μὲν ἔπειτα κατὰ χθόνα πότνια Δηὼ
- στρωφᾶτʼ αἰθομένας δαΐδας μετὰ χερσὶν ἔχουσα,
- οὐδέ ποτʼ ἀμβροσίης καὶ νέκταρος ἡδυπότοιο
- πάσσατʼ ἀκηχεμένη, οὐδὲ χρόα βάλλετο λουτροῖς.
- ἀλλʼ ὅτε δὴ δεκάτη οἱ ἐπήλυθε φαινολὶς ἠώς,
- ἤντετό οἱ Ἑκάτη, σέλας ἐν χείρεσσιν ἔχουσα
- καί ῥά οἱ ἀγγελέουσα ἔπος φάτο φώνησέν τε·
- πότνια Δημήτηρ, ὡρηφόρε, ἀγλαόδωρε,
- τίς θεῶν οὐρανίων ἠὲ θνητῶν ἀνθρώπων
- ἥρπασε Περσεφόνην καὶ σὸν φίλον ἤκαχε θυμόν;
- φωνῆς γὰρ ἤκουσʼ, ἀτὰρ οὐκ ἴδον ὀφθαλμοῖσιν,
- ὅστις ἔην· σοὶ δʼ ὦκα λέγω νημερτέα πάντα.
- ὣς ἄρʼ ἔφη Ἑκάτη· τὴν δʼ οὐκ ἠμείβετο μύθῳ
- Ῥείης ἠυκόμου θυγάτηρ, ἀλλʼ ὦκα σὺν αὐτῇ
- ἤιξʼ αἰθομένας δαΐδας μετὰ χερσὶν ἔχουσα.
- Ἠέλιον δʼ ἵκοντο, θεῶν σκοπὸν ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν,
- στὰν δʼ ἵππων προπάροιθε καὶ εἴρετο δῖα θεάων·
- ἠέλιʼ, αἴδεσσαί με θεὰν σύ περ, εἴ ποτε δή σευ
- ἢ ἔπει ἢ ἔργῳ κραδίην καὶ θυμὸν ἴηνα·
- κούρην τὴν ἔτεκον, γλυκερὸν θάλος, εἴδεϊ κυδρήν,