Ajax

Sophocles

Sophocles, Volume 2. Storr, Francis, editor. London; New York: William Heinemann Ltd.; The Macmillan Company, 1913.

  1. τό τοι διπλάζον, ὦ γύναι, μεῖζον κακόν.
Τέκμησσα
  1. ἡμεῖς ἄρʼ οὐ νοσοῦντες ἀτώμεσθα νῦν.
Χορός
  1. πῶς τοῦτʼ ἔλεξας; οὐ κάτοιδʼ ὅπως λέγεις.
Τέκμησσα
  1. ἁνὴρ ἐκεῖνος, ἡνίκʼ ἦν ἐν τῇ νόσῳ,
  2. αὐτὸς μὲν ἥδεθʼ οἷσιν εἴχετʼ ἐν κακοῖς,
  3. ἡμᾶς δὲ τοὺς φρονοῦντας ἠνία ξυνών·
  4. νῦν δʼ ὡς ἔληξε κἀνέπνευσε τῆς νόσου,
  5. κεῖνός τε λύπῃ πᾶς ἐλήλαται κακῇ
  6. ἡμεῖς θʼ ὁμοίως οὐδὲν ἧσσον ἢ πάρος.
  7. ἆρʼ ἔστι ταῦτα δὶς τόσʼ ἐξ ἁπλῶν κακά;
Χορός
  1. ξύμφημι δή σοι καὶ δέδοικα μὴ ʼκ θεοῦ
  2. πληγή τις ἥκῃ. πῶς γάρ, εἰ πεπαυμένος
  3. μηδέν τι μᾶλλον ἢ νοσῶν εὐφραίνεται;
Τέκμησσα
  1. ὡς ὧδʼ ἐχόντων τῶνδʼ ἐπίστασθαί σε χρή.
Χορός
  1. τίς γάρ ποτʼ ἀρχὴ τοῦ κακοῦ προσέπτατο;
  2. δήλωσον ἡμῖν τοῖς ξυναλγοῦσιν τύχας.